Between

Verduyn is trots om voor het eerst samen te werken met kumalo | turpin. De in Johannesburg gevestigde galerie voor hedendaagse kunst werd opgericht door Zanele Kumalo en M.J. Turpin en zet zich in voor een nieuwe generatie kunstenaars uit de Global Majority. Met haar sterke focus op gelijkwaardigheid, experiment en sociaal geëngageerde kunstpraktijken sluit de galerie nauw aan bij het ethos en de visie van Verduyn.

In het kader van deze samenwerking presenteren Verduyn en kumalo | turpin Between, een groepstentoonstelling met kunstenaars wier praktijken de gedeelde visie van beide galeries weerspiegelen: stevig geworteld in hun lokale context, maar tegelijk in dialoog met de bredere wereld. Ronél de Jager (1985, Zuid-Afrika), Wim Legrand (1978, België), Theresa-Anne Mackintosh (1968, Zuid-Afrika), Michael MacGarry (1978, Zuid-Afrika), Turiya Magadlela (1978, Zuid-Afrika) en Senzeni Marasela (1977, Zuid-Afrika) brengen samen een mix van internationaal gevestigde kunstenaars en opkomend talent, met een brede waaier aan artistieke praktijken en media.

Senzeni Marasela, die in 2015 deelnam aan de 56e Biënnale van Venetië, beweegt zich tussen performance, textiel en multimedia. In haar werk brengt ze vaak onderbelichte aspecten van het dagelijks leven naar de voorgrond. Ze is onder meer bekend om haar zes jaar durende performance Ijermani Lam (2013–2019), waarbij ze elke dag dezelfde rode jurk droeg. Michael MacGarry, kunstenaar en filmmaker, onderzoekt voornamelijk de sociaal-politieke en economische verhalen van Afrika vanuit een humanistische en autobiografische invalshoek. Zijn werk werd internationaal getoond in instellingen als Tate Modern, Guggenheim Bilbao en Zeitz Mocaa.

materialiteit vormt een belangrijk onderdeel van het werk van Turiya Magadlela en Theresa-Anne Mackintosh. Magadlela verwerkt conceptueel geladen materialen, waaronder vrouwenpanty's, tot immersieve installaties. Mackintosh heeft haar praktijk geleidelijk uitgebreid van olieverf naar sculptuur en keramiek, waarmee ze antropometrische figuren creëert die de rauwe, emotionele kern van haar onderwerpen blootleggen. In de schilderijen van Ronél de Jager speelt vergankelijkheid een constante rol. Verval en veranderende landschappen verwijzen er naar bredere ecologische vraagstukken. Wim Legrand neemt dan weer het alledaagse als vertrekpunt. Met een surrealistische beeldtaal brengt hij de vreemde, soms bevreemdende kant van de gewone werkelijkheid naar voren.

Between is een ode aan veelvormigheid. Niets, en niemand, laat zich gemakkelijk vatten in één allesomvattende definitie. Alles beweegt en verandert, voortdurend tussen verschillende fasen, waardoor elke schijn van samenhang tijdelijk en vluchtig wordt. Het is precies in die tussenruimte dat Verduyn deze zes artistieke praktijken samenbrengt. Zo ontstaat een open dialoog en biedt de tentoonstelling een veelzijdige kennismaking met kumalo | turpin.