Heat Stroke

We zijn verheugd om de eerste solotentoonstelling bij Verduyn van Nathan Harbon Viaud (1996, Frankrijk) voor te stellen.

Landschap vormt de basis van Harbon Viauds artistieke praktijk. De tuin van zijn grootmoeder, een plek die sterk verbonden is met zijn persoonlijke geschiedenis, vormt daarbij het vertrekpunt. Hij ziet landschap niet als iets neutraals of puur visueels, maar als een plek waarin herinneringen, emoties en persoonlijke ervaringen samenkomen. Zijn opvatting van de natuur wordt steeds gefilterd door zijn eigen gedachten, herinneringen en gevoelens. Bomen, bloemen, veranderend licht en andere vertrouwde elementen worden dragers van herinneringen. Ze bevatten sporen van geleefde ervaringen, eerder dan dat ze louter een rechtstreekse weergave van de natuur vormen.

Voor Heat Stroke maakte Harbon Viaud een nieuwe reeks werken tegen de achtergrond van de klimaatcrisis. De idyllische landschappen die traditioneel met het landschap worden geassocieerd, zijn steeds moeilijker los te zien van de ecologische realiteit die ons omringt. Hittegolven, stijgende temperaturen en de bosbranden die daarmee gepaard gaan, hebben onze relatie met de natuur veranderd. Ze brengen ook een gevoel van dreiging en onzekerheid met zich mee.

Toch richten zijn schilderijen zich niet op een wereld van alleen maar vernietiging, wanhoop en rook. Ze laten ook ruimte voor momenten van rust. De landschappen blijven mooi en uitnodigend, maar hun rustige uitstraling krijgt een andere betekenis. Schoonheid en onrust kunnen er naast elkaar bestaan. Zo bieden de schilderijen een moment van rust, zonder de realiteit van de klimaatcrisis te ontkennen.

De werken zijn geen poging om de steeds ernstiger wordende situatie te negeren. Integendeel, elk schilderij onderzoekt een andere vorm van veerkracht: de stille kracht van het dagelijkse leven, het vermogen om schoonheid te blijven zien in een veranderende wereld en de blijvende band tussen mens en natuur.

Zelfs wanneer de wereld in brand staat, gaat het dagelijkse leven verder. We blijven onze weg zoeken, de natuur bewonderen en schoonheid ervaren. En uiteindelijk breekt er altijd weer een nieuwe dag aan.